Llysgennad Sioe Frenhinol 2027 yn mynd i'r afael ag unigrwydd merched yng nghefn gwlad

Dadansoddiad Diwylliannol

Mae'r erthygl yn canolbwyntio ar Mari Llifon, a ddewiswyd yn llysgennad Sioe Frenhinol Cymru 2027 ar gyfer Ynys Môn, y sir sy'n cynnal. Mae ei menter i ddod â menywod gwledig ynghyd yn mynd i’r afael yn benodol ag unigrwydd bywyd amaethyddol, sy’n cysylltu’n uniongyrchol â nod Deddf Llesiant Cenedlaethau’r Dyfodol (Cymru) 2015 o ‘Cymru Iachach’ (llesiant meddyliol a chymdeithasol) a ‘Cymru Fwy Cyfartal’ (mynd i’r afael ag arwahanrwydd sy’n effeithio ar gymunedau gwledig penodol). Mae pwysigrwydd diwylliannol Sioe Frenhinol Cymru—un o gonglfeini hunaniaeth wledig Gymreig—yn golygu bod rôl y llysgennad yn cysylltu nod ‘Cymru â Diwylliant Bywiog a’r Gymraeg yn Ffynnu’ â llesiant cymunedol, gan fod y digwyddiad yn fynegiant mawr o dreftadaeth wledig Cymru a’r iaith Gymraeg. O safbwynt Cyfraith Hywel, mae pwyslais y llysgennad ar undod cymunedol, cymdogrwydd, a chydgefnogaeth ymhlith merched cefn gwlad yn adlewyrchu pwyslais y traddodiad cyfreithiol Cymraeg canoloesol ar gydgyfrifoldebau’r gymuned ac amddiffyn aelodau bregus. Mae'r erthygl hefyd yn darlunio nifer o'r pum ffordd o weithio: Mae 'cynnwys' yn amlwg wrth ddod â merched cefn gwlad ynghyd; 'Cydweithio' drwy'r llysgennad sy'n gweithio ar draws y sir a Chymdeithas Amaethyddol Frenhinol Cymru; a meddylfryd 'hirdymor' wrth ddechrau dyrchafiad ar gyfer 2027 ymhell ymlaen llaw. Mae’r ffocws ar fynd i’r afael ag unigrwydd ym mywyd ffermio yn adlewyrchu agwedd ataliol at iechyd meddwl a chydlyniant cymdeithasol yng Nghymru wledig.